BRAM WORDT GEBOREN
Rond het zevende levensjaar...
Het gebeurt geruisloos. Terwijl het schoolsysteem en de opvoeding ons dwingen in de pas te lopen, gebeurt er van binnen iets ingrijpends. We gaan 'aan'. De onbevangenheid van de peuter maakt plaats voor de strategie van het schoolkind.
Kijk niet naar de onschuld van dit plaatje en denk 'ach, wat lief'. Dit is het moment van de splitsing. Dit is het moment dat jouw authentieke zelf een stap terug deed, en Bram het stuur overnam om jou veilig door de maatschappij te loodsen.
Het is geen kinderspel. Het is het begin van je overlevingsstrategie.
HOE ONTSTAAT BRAM?
Â
Â
HET BEGINT NIET MET TRAAN, MAAR MET EEN GLIMLACH
Kijk naar dit beeld. Je ziet geen dwang, toch? Je ziet een jongetje dat klaar is voor de wereld. Trots op zijn tas, blij met zijn rol. Dit is precies hoe de slimste domesticatie werkt. Onze opvoeding leert ons niet alleen wat niet mag, maar vooral waar we beloning voor krijgen. Het 'brave kind' krijgt complimentjes. De aanpasser krijgt liefde.
Â
Hier, in de slaapkamer, wordt de authentieke jij niet hardhandig de kop ingedrukt, maar zachtjes verleid om een uniform aan te trekken. Je leert dat 'jezelf zijn' prima is, zolang het maar binnen de lijntjes van de verwachting past. En Bram? Die begint hier te groeien. Niet uit angst, maar uit de wens om de perfecte zoon of dochter te zijn.
HET SCRIPT...LIGT KLAAR
Op het eerste gezicht zie je een blij kind. Klaar voor school, tasje gepakt, vol goede moed. Maar kijk eens goed naar links. Zie je wat daar op de tafel staat? De pruik. De bril. De houding. Bram staat al te wachten.
Nog voordat jij de deur uitstapt, ligt je kostuum al klaar. De opvoeding en de maatschappij fluisteren niet alleen: "Doe je best". Ze zeggen eigenlijk: "Zet dit op, dan vinden we je lief." Je hoeft de rol alleen nog maar aan te trekken. En dat is precies wat we deden.
Niet zo nieuwsgierig snotneus!
De kleine peuter die nog vraagt: waarom dan?, vinden we grappig. Maar waar is dit grappige gestopt.
We leerden later, om niet teveel vragen te stellen en om niet zo nieuwsgierig te zijn. Gewoon doen wat er gevraagd wordt en het protocol van de scholen volgen.Â
Wanneer de docent iets zei, en jij was het er niet mee eens? Nou dan zwaaide er wel wat 'snotneus!"
En zo ook op de momenten dat we ons leeftijdloos voelden en dachten aan te sluiten bij de 'grown ups'. Mee willen doen in de conversatie, want je wist waar het over ging. Maar je mocht net zo snel verdwijnen, want dit was voor 'grote mensen'.,Â
Nu ben je zelf die 'grote mens', maar herhaal je onbewust nog steeds hetzelfde protocol.
ANGST IS DE BRANDSTOF
WAAROM HET MASKER NOODZAKELIJK LEEK
Wist je dat een mens slechts met twee angsten wordt geboren? Lawaai en vallen. Al het andere; de angst voor afwijzing, voor falen, voor 'niet goed genoeg zijn';Â is aangeleerd. Het is ballast die we onderweg oppikken.
Â
Kijk naar de jongen op de stoel. Hij zet die pruik niet op omdat hij dat wil, maar omdat hij bang is voor wat er gebeurt als hij het niet doet. De cultuur leerde hem: 'Pas je aan, of val buiten de boot.' Bram is geboren uit die aangeleerde angst. Hij is het pantser dat de klappen opvangt.
Zolang we niet begrijpen dat Bram slechts een reactie is op angst, blijven we de rol spelen. Maar zodra je ziet dat de angst niet van jou is, maar van het script... dan kun je de pruik afzetten.
OMDAT IK HET ZEG!!!
Het moment dat jij het even wist
Je had de juiste woorden, het juiste gevoel en je kwam ermee naar voren. Helaas, de reactie waar je op hoopte, die bleef uit.Â
Als je dan vroeg, waarom juist wel, of waarom juist niet, dan was de reactie; "Omdat ik het zeg!"
Nu kijk ik ernaar met veel humor, want het is werkelijk een hele lege uitspraak, een tekortkoming zelfs. Een kind kan hier werkelijk niets mee, althans, het voedt zijn Bram.
En jij? Jij die dit leest? Je zegt het zelf ook wel eens, nietwaar?Â
Denk er gerust even een tijdje over na. Dit concept is zo sterk, dat ik (de auteur) zeker weet, dat je de volgende keer dat het roept; jezelf rot zal voelen. Omdat we hier iets hebben ontkiemt, zal jouw systeem reageren. En ja, je zal dankbaar zijn.
HET 'BRAVE KIND' IS EEN KOSTUUM
De omgekeerde wereld Kijk heel goed naar deze afbeelding. We zijn geneigd te denken dat we 'normaal' zijn en soms een masker opzetten. Maar de waarheid is omgekeerd. Zie je wie de regie heeft? Het is Bram. Met zijn headset op staat hij in verbinding met de gevaren van de buitenwereld. Hij is degene die besluit: "Nu is het tijd voor het masker van het Ideale Kind."
Â
De helpdesk in je hoofd Dat brave gezichtje dat hij vasthoudt? De glimlach, de onschuld, de aangepaste houding? Dat is niet wie je bent. Dat is je overlevingsstrategie. Bram is de operator in de controlekamer. Hij filtert via zijn headset elke vraag en beslist welk kostuum er uit het rek getrokken moet worden om veilig te blijven. Je bent geen acteur geworden voor je plezier, maar uit bittere noodzaak. Durf je de headset af te zetten?
BRAM'S RESLAB
Doe je eigen research
Als je goed hebt opgelet, heb je de naam Bram's ResLab onder onze beelden en teksten zien staan. Het ResLab is ons laboratorium; een resource/research omgeving ontworpen om inzicht te geven in de architectuur achter de resultaten.
Hier vind je geen marketingpraat, maar simpele demonstraties die laten zien hoe het systeem te werk gaat.
Wij zijn hier niet om je te overtuigen, maar om de vraag naar wetenschappelijke onderbouwing vóór te zijn. De enige echte wetenschap ben je immers zelf.
-
Voor de nieuwsgierige lezer: Gebruik de simpele demonstraties om te voelen hoe de interne architectuur verschuift.
-
Voor de professionals en sceptici: Raadpleeg de vak~literatuur voor de diepgaande, neurologische aspecten achter de gedragspatronen.
Onderzoek de feiten. Vorm je eigen waarheid. De regie is aan jou.
BRAM LEREN BEGRIJPEN
Je hebt nu een blik kunnen werpen op die vermoeiende tienertijd. En wederom ging het hier om een biologische noodzaak. Hier, in de pubertijd, zijn de zaadjesontkiemt. De wortels hebben zich al verankerd.
Ben je klaar om te zien hoe het masker bij ging dragen aan de stagnaties in het leven?
